Kościół św. Anny

Obecny Kościół (1140) to z pewnością najlepiej zachowana budowla z czasów wypraw krzyżowych i najpiękniejszy kościół w mieście. Apokryfy, ze względu na bliskość Świątyni tu sytuują miejsce narodzenia Matki Bożej i zamieszkania Anny i Joachima.

Na długo przed Chrystusem (VIII wiek) w poprzek wąskiej doliny wybudowano tamę, by gromadziła wodę spływającą z okolicznych wzgórz. Było ono znane jako górna sadzawka (por. 2 Krl 18,17; Iz 7,3). Około 200 roku arcykapłan Szymon, dodał tu drugą sadzawkę (Syr 50,3). Wraz z okolicznymi grotami pełniły one funkcje miejskich łaźni, z którego korzystali żołnierze z twierdzy Antonia. Potem została wybudowana inna sadzawka Izraela - bliżej Harim i ta straciła trochę swoje znaczenie. (J 5,2). Orygenes pierwszy kojarzy te dwa miejsca. W V wieku istniał tu na pewno pierwszy kościół. Nie wiadomo jak przetrwał najazd Hakima w 1009 roku, ale król Baldwin na pewno odesłał tu, do klasztoru swoją rozwiedzioną żonę, a z bogatego posagu wybudowano kościół, przesuwając go o 7 m. do dawnego klasztoru.

Sadzawka Betesda z łukiem podpierającym kościół z czasów bizantyjskich

Ruiny kapliczki zbudowanej nad sadzawką z czasów krzyżowców

Kościół przez wieki podupadał, ale nie był zniszczony, gdyż mieściła się tutaj muzułmańska szkoła. W 1856 Turcy przekazali kościół Francuzom w dowód wdzięczności za pomoc w wojnie krymskiej. Są tam teraz Ojcowie Biali.

Inskrypcja umieszczona nad wejściem mówiąca o tym, że znajdowała się tu szkoła koraniczna